من خاطرت را میخواستم نه خاطره ات را . . .
بــه دلــم مــی گــویــم
آن یــوسفــی هــم کــه بــرگشتـــ بــه کنعــانش
استثنــا بــود
تــو غمتـــ را بخــور …
ایـن جـا هـای خـالـی کـه نـبـودنـت را
به رُخـم مـی کـشـنـد
چـه مـی دانـنـد . .
فـرهـادت شـده اَم ، بـا تـمـام زنـانـگـی اَم
و چـه شـب هـا کـه
خـواب ِ شـیـریـنـَت را نـمـی بـیـنـَم . . .
نظرات شما عزیزان: